kawka- lekcja nazw

Póki co to ptaki widywane z perspektywy ok. 85 cm to "gułąb" i "wjubel". A ja zawsze jakieś zawijane tańce gadulce uskuteczniam z głową spuszczoną zawstydzoną, kiedy to oto widzimy KAWKĘ. Jak to nie poznać Kawki mogłam? Że nawet krukiem, wroną, szpakiem podejrzewałam. Dziś przerywam ten łańcuch. W końcu się upewniłam. Kawka, takie znaczące ptasię, choć Franz Kafka z tą małą różnicą na f... nie miał dzioba, to wszystek z niego literaturę zdarłam i albo jego nazwisko wiązałam z kawką, albo z kawą, dopiero chęć nazwania rzeczy po imieniu w towarzystwie pana B. mnie kazała nić ignorancji, niewiedzy zerwać.
Szkoda, że rozpoznaję zebrę, lwa, żyrafę, baobab, piękne są, nie wypieram się, ale kawka, wrona, szpak, te za winklem ptaki podziwiane, plączą się w nazywaniu!
Czas na przyrodę w pobliżu!
Pomaga mi atlas ptasie radio KLIK. To źródło warte zapoznania. Robimy małą objazdówkę po głosach ptaków.

To zawsze było naturalnym odruchem pana B. Dotykanie liści, traw, zieleniny, konsumowanie, rozcieranie, wcieranie. Ja tylko na straży z zapytaniem, czy to alby nie trujące jest? 
W książce żadnej  w tak słoneczny majowy poranek nie ma tyle zieleni i świeżości, co w tych liściach. Zresztą w książkach niekoniecznie o to chodzi.  Tak poznajemy na wiosnę kolory, faktury, kształty i przy okazji jak obchodzić się z takimi skarbami, pan B. uczy się, że zamiast zrywać możemy np dotknąć, pogłaskać. Pokusa wielka co by sobie szarpnąć co nieco!
Natura niezastąpiona i jak zawsze inspiracja niezawodna.

 I dobrze, że obok z zimy zostało coś suchego, co to się kruszy, można za to ciągnąć i zrywać.

Dla takich widoków i zapachów wychodzenie na pierwszy spacer ranny jest jeszcze przyjemniejsze!